Kuźnia Literacka - Przestrzeń zatraceń

Na skróty

Najnowsze

RSS

Szukaj pokoju w sobie – Teresa Tomsia

Piątkowo 2025. ET..jpg
Poznań, Piątkowo 2025. (pryw. arch. Teresy Tomsi)

Pokój światowy zaczyna się od pokoju naszego serca.

Prymas Stefan Wyszyński

Gdziekolwiek jesteś, nie czyń niepokoju –

jasną myślą otwieraj przestrzenie rozmowy.

Pokój zagości wokół twego stołu,

gdy przyjmiesz tego, kto schronienia

szuka w przyjaźni – i nadzieję wnosi.

Tak wiele granic zostało zburzonych,

wojna wciąż zbiera niegodziwe żniwo –

módl się o pokój i czyń wokół dobro.

Kimkolwiek byłeś, możesz stać się lepszym,

przemieniać życie, by nie było marne –

w tym sensie, że kogoś innego skrzywdziłeś

pochopnym sądem lub ciosem na oślep –

żal przebaczeniem zwyciężaj.

Szukaj pokoju w sobie, nieś drugiemu w darze,

żeby nienawiść poszła precz w niełasce,

a zrozumienie wzajemne zwyczajem

powszechnym się stało.

1 stycznia 2026 roku

----------------------------------------------------

Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury. Autorka scenariuszy, prozy dokumentalizowanej. Jej wiersze tłumaczone były na j. niemiecki, francuski, angielski, ukraiński, znajdują się w antologiach i wydaniach zbiorowych, m.in. wieczór/vespera. poezja/antologia „toposu” (2020), 150 Poems from Poland (2025). Wydała tomiki wierszy, m.in. Skażona biel (2004), Gdyby to było proste (2015), szkice literackie Niedosyt poznawania (2018), cykl liryków paryskich W znikającym ogrodzie (2023), który został finalistą Nagrody ORFEUSZA, ostatnio nowy zbiór wierszy Chłodne strugi (2025). Publikowała w „Tyglu kultury”, „Toposie”, „Frazie”, „Twórczości”, na portalu polonijnym „Recogito” ukazały się jej prozy poetyckie pod pseudonimem literackim Nikodem Synowiec. Za osiągnięcia artystyczne otrzymała m. in. „Glorię Artis”, Nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego, statuetkę „Hefajstos” od redakcji „Kuźni Literackiej. Mieszka w Poznaniu.

Z czym przybywacie monarchowie

z czym przybywacie dziś

do Betlejem

mędrcy i dzielni królowie –

jakież to dary w dłoniach niesiecie

by złożyć dziecku przy żłobie

gdzie uklękniecie

tam wszędzie żałość

wśród gruzów

w zbiorowym grobie

popiół opada na dawną drogę

pokrywa ślady pasterzy

a zamiast świecy niosącej radość

bomba przy żłobie leży

i trudno pytać czy coś się zmieni

w nadziejach naszego świata –

przecież jesteśmy

głusi i niemi

kogo uznamy za brata

czy tego co nam złoto położy

i wonnym ziołem okadzi –

który monarcha dobro nam wniesie

a mędrzec pokój doradzi

6 stycznia 2026 roku

-------------------------------------------------------------------------

Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury. Autorka scenariuszy, prozy dokumentalizowanej. Jej wiersze tłumaczone były na j. niemiecki i francuski: Wieczna rzeka – Der ewige Fluss (1996); Schöner – Piękniejsze – C’est plus beau (2000), znajdują się w antologiach i wydaniach zbiorowych, m.in. wieczór/vespera. poezja/antologia „toposu” (2020), w j. angielskim 150 Poems from Poland (2025). Wydała tomiki wierszy, m.in. Skażona biel (2004), Gdyby to było proste (2015), szkice literackie Niedosyt poznawania (2018), cykl liryków paryskich W znikającym ogrodzie (2023), który został finalistą Nagrody ORFEUSZA, ostatnio nowy zbiór wierszy Chłodne strugi (2025). Publikowała w „Tyglu kultury”, „Toposie”, „Frazie”, „Twórczości”, na portalu „Recogito” ukazują się jej prozy poetyckie pod pseudonimem literackim Nikodem Synowiec. Za osiągnięcia artystyczne otrzymała wiele nagród, m. in. „Glorię Artis”, Nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego, statuetkę „Hefajstos” od redakcji „Kuźni Literackiej. Mieszka w Poznaniu.