Nazar wraca do domu

z wojennego prochu wciąż nie powstały

dziesiątki tysięcy ukraińskich żołnierzy –

co dnia żony siostry matki czekają na powrót

zaginionych na froncie – ciało jednego

z młodych Nazarów z trudem identyfikowano

szczątki pochowano – przekazano order

za odwagę syna na ręce rodziny

a jednak Nazar powrócił do domu

i chociaż wycieńczony po kilku latach

rosyjskiej niewoli jasno patrzy w przyszłość –

matka płacze z radości: masz ręce nogi  

siostra krzyczy ty żyjesz bracie żyjesz

ojciec mówi dziś wprost w oko kamery

przez ściśnięte gardło: nie krytykujcie

dialogu trzeba rozmawiać nawet z katem

czuwać przekonywać do pokoju – inaczej

mój syn Nazar nigdy by nie powstał

żywy spośród martwych

---------------------------------------------------------

Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury; ostatnio wydała zbiór wierszy Chłodne strugi (Galeria Autorska, Bydgoszcz 2025); opracowała almanach z posłowiem w wersji polsko-ukraińskiej Czas pojąć ten świat – czas ukoić ból (FONT, Poznań 2024) w tłumaczeniu Oleny Stepaniuk.