Obrazy i podróżnicy – Teresa Tomsia
Wiele z tego, co zostało tutaj wspomniane, pozornie było mało ważne, a jednak dostrzegłem w tym jakiś błysk, kolor czy zapach, który, jak mi się wydaje, odsłaniał ukrytą istotę spraw. […] Ba, zastanawiałem się niekiedy nawet, czy nie znalazłem się w niektórych z tych miejsc tylko po to, by później ujawniła się poprzez moje opowiadanie opisana sytuacja i jej ewentualna puenta.
Marian Golka, Przenośne centrum świata
Wręczenie Nagrody Bursztynowego Motyla dla prof. Mariana Golki filmuje Marek Oliwier, wnuk Arkadego Fiedlera © Eugeniusz Toman
Dyptyk gnieźnieński - Rafał Jaworski
Odszedł Paweł Kuszczyński - poeta, krytyk literacki i wieloletni Prezes Poznańskiego Oddziału ZLP
Od lewej: Maria Duszka, Paweł Kuszczyński, Marlena Zynger i Irmina Kosmala;
Biblioteka Raczyńskich, 10.12.2025
Zmienia nas każde spotkanie z innym. Relacja z uroczystości wręczenia Nagrody Literackiej Czterech Kolumn we Wrocławiu – Teresa Tomsia
Teresa Tomsia to oryginalna osobowość ciekawa świata i „przepisu na wiersz” młodszego pokolenia, żyjąca kameralnie na poznańskim osiedlu, a w ogólnopolskiej czy europejskiej kulturze postać znacząca, jej wiersze są tłumaczone i czytane w wielu krajach. Myślę o autorce wierszy i szkiców literackich z serdecznością, bo każda rozmowa telefoniczna z tak wnikliwą krytyczką jest dla mnie wielką radością. W jej wierszach wybrzmiewa dążenie do harmonii i poczucia wspólnoty z drugim człowiekiem.
Adam Lizakowski, Laudacja
Jurorzy: prof. D. Kurek-Heck i J. Żurko oraz laureatka T. Tomsia © E. Toman
Oswoić strach przed pustką - Teresa Tomsia
Pola Elizejskie © Michael Wittbrot
M.
Niewiele można przeobrazić w sobie,
by pokonać lęk przed ponownym odrzuceniem –
tak, przyjacielu, strach przed pustką każdy z nas
próbuje oswoić – gdy w młodości tracimy bliskich
godnych zaufania, wokół wieje chłodem,
nie ma skąd czerpać światła i energii,
by na nowo zawierzyć.
Najważniejsze słowa trzymaj ukryte głęboko
na wyjątkową chwilę, która niedługo nadejdzie –
czekaj, poszukując cierpliwie zagubionych
ścieżek, bo jest takie miejsce, gdzie ukażesz się
w prawdzie niepowtarzalnego istnienia,
wyjawisz myśl, która nie uleci z wiatrem,
lecz zakorzeni się w puencie opowieści,
uczuciach, w aromacie skóry.
Nadal wędruj niestrudzenie, a odnajdziesz drogę
i znajome wejście przez bramę. Z ocalałych
doznań i wzruszeń splataj cząstki bytowania
w warkocz nieskończoności.
16 września 2026 roku
---------------------------------------------------------------------
Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury, autorka prozy dokumentalizowanej i wierszy, m.in. Gdyby to było proste (2015), W znikającym ogrodzie (2023), Chłodne strugi (2025), W jasności otwartego zdania (2026) oraz szkiców literackich Niedosyt poznawania (2018). Jej wiersze tłumaczono na j. niemiecki, francuski, angielski, ukraiński. Wielokrotnie nagradzana za realizację projektów kulturotwórczych, ostatnio Statuetką Hefajstos od redakcji gnieźnieńskiej „Kuźni Literackiej” i „Zeszytów Poetyckich” (2025) oraz Nagrodą Literacką Czterech Kolumn od Kapituły z Wrocławia (2026). Mieszka w Poznaniu.
Pod Twoją Obronę - Rafał Jaworski
Rafał Jaworski, Kruk karmi proroka Eliasza na pustyni
Dedykuję Irminie Kosmali
Pod Twoją Obronę
Wszelka wspólnota czyni pospolitym. Nie kocha się dostatecznie
swojego poznania z chwilą, gdy przekazuje się je innym.
Fryderyk Nietzsche
Zgoda
niech będzie już zgoda
na symbol i konsekwencje układnej symbiozy
- zgoda koczowniczych wielbłądów słowa i pustynnych miraży
z potopami złych snów
ze zdradzonych pustką
wiernych świątyń gotyku
Boski Absolucie oziębłości i dystansu
broń przed Bogiem tragicznego Abrahama
przed Synem Twoim w nadziei
przed Ducha Twego jęzorem ognistym
Niech będzie już zgoda
Tchórzliwa zgoda na przystanie głowy
w ciepłych zatokach dłoni
zgoda na kotwice uczuć na rafach retoryki
na żrące trzewia sole popłuczyn mistycznych
Boski Absolucie
broń przed ostatecznym ostrzem rozdarcia
Nie przenoś nadmiaru niepokoju
w serce wciąż za wolno
szkliwione
Tychy, dnia 31 lipca 2026 r.
------------------------------------------------------
Rafał Jaworski - ur. w 1952 r. w Sławkowie. Absolwent AGH Kraków.
Opublikował siedem tomików wierszy, ostatnio: Wiersze które trudno sądzić za pedagogikę wstydu (2019), Aktywa, pasywa (2022), a także cztery zbiory esejów, ostatnio Miasto i rubieże słowa (2021) i Klucze do zbytniej prawdziwości (2023).
Strona 1 z 22