Pola Elizejskie © Michael Wittbrot
M.
Niewiele można przeobrazić w sobie,
by pokonać lęk przed ponownym odrzuceniem –
tak, przyjacielu, strach przed pustką każdy z nas
próbuje oswoić – gdy w młodości tracimy bliskich
godnych zaufania, wokół wieje chłodem,
nie ma skąd czerpać światła i energii,
by na nowo zawierzyć.
Najważniejsze słowa trzymaj ukryte głęboko
na wyjątkową chwilę, która niedługo nadejdzie –
czekaj, poszukując cierpliwie zagubionych
ścieżek, bo jest takie miejsce, gdzie ukażesz się
w prawdzie niepowtarzalnego istnienia,
wyjawisz myśl, która nie uleci z wiatrem,
lecz zakorzeni się w puencie opowieści,
uczuciach, w aromacie skóry.
Nadal wędruj niestrudzenie, a odnajdziesz drogę
i znajome wejście przez bramę. Z ocalałych
doznań i wzruszeń splataj cząstki bytowania
w warkocz nieskończoności.
16 września 2026 roku
---------------------------------------------------------------------
Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury, autorka prozy dokumentalizowanej i wierszy, m.in. Gdyby to było proste (2015), W znikającym ogrodzie (2023), Chłodne strugi (2025), W jasności otwartego zdania (2026) oraz szkiców literackich Niedosyt poznawania (2018). Jej wiersze tłumaczono na j. niemiecki, francuski, angielski, ukraiński. Wielokrotnie nagradzana za realizację projektów kulturotwórczych, ostatnio Statuetką Hefajstos od redakcji gnieźnieńskiej „Kuźni Literackiej” i „Zeszytów Poetyckich” (2025) oraz Nagrodą Literacką Czterech Kolumn od Kapituły z Wrocławia (2026). Mieszka w Poznaniu.