Motyw z cierniem – Teresa Tomsia

Droga na obrzeżu Saragossy (2024). Arch. Teresy Tomsi

                                  Księdzu-poecie Wacławowi Buryle –

                                             rozważanie wielkopostne

zaprzyjaźniłam się z cierniem – tknął mnie

na wyboistej drodze gdy dzień przystroił

posiwiałą głowę bolesnym splotem

i wzmógł lęk odrzucenia

zatraciłam się w żalach gorzkich jak piołun

w minionych sprawach przykrych zdarzeniach –

polały się łzy rzęsiste w samotnym zaułku

z powodu niepogodzenia z tym co miało się

ziścić wedle obietnic wyobrażeń i planów

tymczasem ot tak wprost od niechcenia

los sprawił że po latach pracy w trudzie

słowa jako karę otrzymałam

dar (prze)milczenia

wiara moja wciąż krucha brak mi zawierzenia

lecz spodziewam się powrotu ładu pocieszenia

bo to jedyna możliwość ocalenia na tej ziemi

niespokojnej biednej – uczę się rozpoznawać

i pojmować czego wciąż jako ludzie nie

wiemy o sobie uczę się zaprzyjaźniać

na stałe z cierniem

nie udaję że wszystko łatwo poszło jak z płatka –

jesteś przy mnie w Jezusie gdy ostatkiem sił

wydobywam się z upokorzenia ku światłu –

czerpię moc z ofiary krzyża w nadziei

że dam radę dobrowolnie go przyjąć

zadziwiona cudem przemienienia

gdy wśród cieni drzew wysokich wędruję

nowa przestrzeń powoli się otwiera – spójrz

w koronie gałęzi wróble gniazdują

ćwierkają w dialogu z życiem – ich głos

łagodzi dawne niespełnienia

Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury, autorka prozy dokumentalizowanej  Wydała tomiki wierszy: Przed pamięcią (2000), Skażona biel (2004), Gdyby to było proste (2015), cykl liryków paryskich W znikającym ogrodzie (2023), który został finalistą Nagrody ORFEUSZA, poematy dialogowe i ekfrazy Chłodne strugi (2025). Publikowała m.in. na łamach „Tygla Kultury”, „Toposu”,  „Frazy”, „Twórczości”, na portalach „Recogito”, „Księga Przyjaciół”, „Kuźnia Literacka”. Mieszka w Poznaniu.