_page-0001.jpg)
_page-0002.jpg)
Szukaj pokoju w sobie – Teresa Tomsia
Poznań, Piątkowo 2025. (pryw. arch. Teresy Tomsi)
Pokój światowy zaczyna się od pokoju naszego serca.
Prymas Stefan Wyszyński
Gdziekolwiek jesteś, nie czyń niepokoju –
jasną myślą otwieraj przestrzenie rozmowy.
Pokój zagości wokół twego stołu,
gdy przyjmiesz tego, kto schronienia
szuka w przyjaźni – i nadzieję wnosi.
Tak wiele granic zostało zburzonych,
wojna wciąż zbiera niegodziwe żniwo –
módl się o pokój i czyń wokół dobro.
Kimkolwiek byłeś, możesz stać się lepszym,
przemieniać życie, by nie było marne –
w tym sensie, że kogoś innego skrzywdziłeś
pochopnym sądem lub ciosem na oślep –
żal przebaczeniem zwyciężaj.
Szukaj pokoju w sobie, nieś drugiemu w darze,
żeby nienawiść poszła precz w niełasce,
a zrozumienie wzajemne zwyczajem
powszechnym się stało.
1 stycznia 2026 roku
----------------------------------------------------
Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury. Autorka scenariuszy, prozy dokumentalizowanej. Jej wiersze tłumaczone były na j. niemiecki, francuski, angielski, ukraiński, znajdują się w antologiach i wydaniach zbiorowych, m.in. wieczór/vespera. poezja/antologia „toposu” (2020), 150 Poems from Poland (2025). Wydała tomiki wierszy, m.in. Skażona biel (2004), Gdyby to było proste (2015), szkice literackie Niedosyt poznawania (2018), cykl liryków paryskich W znikającym ogrodzie (2023), który został finalistą Nagrody ORFEUSZA, ostatnio nowy zbiór wierszy Chłodne strugi (2025). Publikowała w „Tyglu kultury”, „Toposie”, „Frazie”, „Twórczości”, na portalu polonijnym „Recogito” ukazały się jej prozy poetyckie pod pseudonimem literackim Nikodem Synowiec. Za osiągnięcia artystyczne otrzymała m. in. „Glorię Artis”, Nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego, statuetkę „Hefajstos” od redakcji „Kuźni Literackiej. Mieszka w Poznaniu.
Z czym przybywacie monarchowie
z czym przybywacie dziś
do Betlejem
mędrcy i dzielni królowie –
jakież to dary w dłoniach niesiecie
by złożyć dziecku przy żłobie
gdzie uklękniecie
tam wszędzie żałość
wśród gruzów
w zbiorowym grobie
popiół opada na dawną drogę
pokrywa ślady pasterzy
a zamiast świecy niosącej radość
bomba przy żłobie leży
i trudno pytać czy coś się zmieni
w nadziejach naszego świata –
przecież jesteśmy
głusi i niemi
kogo uznamy za brata
czy tego co nam złoto położy
i wonnym ziołem okadzi –
który monarcha dobro nam wniesie
a mędrzec pokój doradzi
6 stycznia 2026 roku
-------------------------------------------------------------------------
Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury. Autorka scenariuszy, prozy dokumentalizowanej. Jej wiersze tłumaczone były na j. niemiecki i francuski: Wieczna rzeka – Der ewige Fluss (1996); Schöner – Piękniejsze – C’est plus beau (2000), znajdują się w antologiach i wydaniach zbiorowych, m.in. wieczór/vespera. poezja/antologia „toposu” (2020), w j. angielskim 150 Poems from Poland (2025). Wydała tomiki wierszy, m.in. Skażona biel (2004), Gdyby to było proste (2015), szkice literackie Niedosyt poznawania (2018), cykl liryków paryskich W znikającym ogrodzie (2023), który został finalistą Nagrody ORFEUSZA, ostatnio nowy zbiór wierszy Chłodne strugi (2025). Publikowała w „Tyglu kultury”, „Toposie”, „Frazie”, „Twórczości”, na portalu „Recogito” ukazują się jej prozy poetyckie pod pseudonimem literackim Nikodem Synowiec. Za osiągnięcia artystyczne otrzymała wiele nagród, m. in. „Glorię Artis”, Nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego, statuetkę „Hefajstos” od redakcji „Kuźni Literackiej. Mieszka w Poznaniu.
