Z czym przybywacie monarchowie
z czym przybywacie dziś
do Betlejem
mędrcy i dzielni królowie –
jakież to dary w dłoniach niesiecie
by złożyć dziecku przy żłobie
gdzie uklękniecie
tam wszędzie żałość
wśród gruzów
w zbiorowym grobie
popiół opada na dawną drogę
pokrywa ślady pasterzy
a zamiast świecy niosącej radość
bomba przy żłobie leży
i trudno pytać czy coś się zmieni
w nadziejach naszego świata –
przecież jesteśmy
głusi i niemi
kogo uznamy za brata
czy tego co nam złoto położy
i wonnym ziołem okadzi –
który monarcha dobro nam wniesie
a mędrzec pokój doradzi
6 stycznia 2026 roku
-------------------------------------------------------------------------
Teresa Tomsia – poetka, eseistka, animatorka kultury. Autorka scenariuszy, prozy dokumentalizowanej. Jej wiersze tłumaczone były na j. niemiecki i francuski: Wieczna rzeka – Der ewige Fluss (1996); Schöner – Piękniejsze – C’est plus beau (2000), znajdują się w antologiach i wydaniach zbiorowych, m.in. wieczór/vespera. poezja/antologia „toposu” (2020), w j. angielskim 150 Poems from Poland (2025). Wydała tomiki wierszy, m.in. Skażona biel (2004), Gdyby to było proste (2015), szkice literackie Niedosyt poznawania (2018), cykl liryków paryskich W znikającym ogrodzie (2023), który został finalistą Nagrody ORFEUSZA, ostatnio nowy zbiór wierszy Chłodne strugi (2025). Publikowała w „Tyglu kultury”, „Toposie”, „Frazie”, „Twórczości”, na portalu „Recogito” ukazują się jej prozy poetyckie pod pseudonimem literackim Nikodem Synowiec. Za osiągnięcia artystyczne otrzymała wiele nagród, m. in. „Glorię Artis”, Nagrodę Marszałka Województwa Wielkopolskiego, statuetkę „Hefajstos” od redakcji „Kuźni Literackiej. Mieszka w Poznaniu.
Od Przyjaciół Kuźni... Grudniowa gałązka - Teresa Tomsia
Wieczorna zorza nad Poznaniem (2025) © Eugeniusz Toman
Jakby się było kimś innym – Teresa Tomsia
Róże od Hani – z pamięcią o Rafale Żebrowskim. Bydgoszcz 2025 © E. Toman
Na odejście Zbigniewa Herberta – Teresa Tomsia
Herbertiada 2018. Rafał Żebrowski prezentuje monografię o swoim Wuju Zbigniewie Herbercie © Arch. RŻ
Dawać świadectwo jak Herling-Grudziński - Teresa Tomsia
(...) jedynie samotność jest w życiu człowieka stanem graniczącym
z absolutnym spokojem wewnętrznym, z odzyskaniem indywidualności.
Gustaw Herling-Grudziński
Gustaw Herling-Grudziński (20 maja 1919, Kielce – 4 lipca 2000, Neapol) niósł w sobie ciężar doświadczenia przymusowej pracy w sowieckim obozie na Sybirze, a potem przeszedł szlak bojowy aż pod Monte Cassino. Po kilkuletniej tułaczce po krajach Europy w końcu osiadł na stałe w Neapolu, bo nie było po co wracać do powojennej skomunizowanej Polski. Niepokorny socjalista, samotny wśród obcych, nie chciał się godzić na nieuczciwy sąd, na „inny świat” niż sprawiedliwy dla wszystkich narodów i każdego człowieka z osobna. Z okazji dwudziestej piątej rocznicy śmierci pisarza ukazują się wspomnienia i nowe opracowania jego dorobku, dostępnych jest wiele źródeł wzbogacających wiedzę o życiu i twórczości autora, który dawał świadectwo. Jego bezkompromisowej pamięci zawdzięczamy najwięcej w budowaniu poczucia tożsamości. Wstrząsający opis dramatycznych losów więźniów łagrów zawarł w książce Inny świat, a w licznych świadectwach ujawniał niesprawiedliwość dziejową i zaślepienie ideologiami niweczącymi pojedynczy los.
Czytaj więcej: https://www.recogito.eu/patron-gorzkiej-wiedzy/
Więcej artykułów…
Strona 2 z 7